Soviet Army support group , 402214004

Soviet Army support group , 402214004
Ten zestaw zawiera:

1 x radziecka kwatera główna
1 x zespół radzieckiego średniego karabinu maszynowego
1 x radziecki średni zespół moździerzy
Komenda radziecka

Podobnie jak dowodzeni przez nich żołnierze, wielu radzieckich oficerów było niedoświadczonych i brakowało im szkolenia na początku Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Bezwzględna czystka oficerów Armii Czerwonej przez Stalina w 1937 r. Potępiła organizację przywództwa i pozostawiła głębokie blizny w umysłach ocalałych. Przez całą wojnę wykazywanie inicjatywy było postrzegane jako niebezpieczna cecha, a większość oficerów radzieckich wykonywała rozkazy zgodnie z listem, nawet jeśli mieli zamiar marszować swoich ludzi na pewną śmierć.

Z biegiem czasu radzieckie kierownictwo operacyjne znacznie się poprawiło, ale ciężkie straty poniesione przez Armię Czerwoną wskazują, że ogólna kontrola na polu bitwy pozostała tępym narzędziem. Duży nacisk położono na planowanie z wyprzedzeniem, harmonogramy i ustalone cele w celu przezwyciężenia braków. Jednostka oficerska składa się z samego oficera i może obejmować maksymalnie dwóch innych mężczyzn działających jako jego bezpośredni pomocnicy. Radzieccy oficerowie mogą być oceniani jako Niedoświadczeni, Zwykli lub Weterani.

Radziecki zespół średnich zapraw

Standardowym rosyjskim moździerzem średnim podczas wojny był 82-PM-41 lub 82 mm moździerz batalionowy Model 1941. Służył on obok podobnie podobnego 82 mm Modelu 1937. Oba były bardzo skuteczną i celną bronią o zasięgu około 3000 metrów. 82 mm moździerze były uważane przez Rosjan za broń artyleryjską, a nie piechotą, i zwykle były łączone razem w baterie dla wsparcia na poziomie batalionu.

Zespół radzieckiego średniego karabinu maszynowego

Armia Czerwona używała czcigodnego Maxima Model 1910 jako średniego karabinu maszynowego przez całą wojnę, tej samej broni, która służyła armii carskiej podczas I wojny światowej. Była to zdolna broń, którą można było montować na statywie, saniach lub kołach i była często otrzymuje przydatną tarczę, która pomaga zachować załogę. Maxim był jednak tak ciężki i nieporęczny, że w przeciwieństwie do większości innych broni radzieckich Niemcy rzadko korzystali z przechwyconych przykładów. Maxim został powoli zastąpiony przez nowszy, lżejszy, ale równie skuteczny model karabinu maszynowego SG43, który również był zwykle rozmieszczany na małym, kołowym mocowaniu z osłoną pistoletu.