Successor Starter Army - Macedońska armia startowa , 102614001

Doskonała równowaga siły rdzenia, szybkiej kawalerii i twardego pułku słoni. Ten zestaw startowy może być użyty do reprezentowania sił dla Seleucydów (połowa III-II wieku pne), Ptolemeusza (połowa III-1 wieku pne) lub imperiów Pyrry (koniec III wieku pne).

Seleucid (połowa III-II wieku pne)

Seleucus wyłonił się z wojen domowych, które nastąpiły po śmierci Aleksandra Wielkiego jako mistrza wielu starych imperiów perskich. Dynastia, którą założył, znana jest jako dynastia Seleucydów, a imperium Seleucydów trwało w jakiejś formie do czasu aneksji Syrii przez Rzymian. Lista Seleucydów w biblijnym i klasycznym suplemencie Zdrowaś Cezara reprezentuje armie imperium przed nadejściem zgnilizny, kiedy Seleucydzi nadal mogli dać Rzymianom dobry bieg za swoje pieniądze i walczyć o hegemonię hellenistycznego Wschodu.

Chociaż pierwotnie opierał się na Babilonii, centrum imperium Seleucydów stopniowo przeniosło się do Syrii i jej stolicy Antiochii - tylko jednego z wielu miast nazwanych przez Seleucusa na cześć jego ojca Antiocha, który był generałem ojca Aleksandra Filipa. W swoim czasie imperium Seleucydów rozciągało się na wschód aż do Indii, do Sogdii na północnym wschodzie, do granic Egiptu na południu i zachodzie aż do Morza Egejskiego.

Ptolemejski (połowa III-I wieku pne)

Po rozpadzie imperium Aleksandra Wielkiego Ptolemeusz I pojawił się jako władca Egiptu. Dynastia, którą założył, miała trwać najdłużej ze wszystkich następców, kończąc się tylko śmiercią Kleopatry w 30 pne. Głównym rywalem Ptolemeuszy było imperium Seleucydów na północy.

Dwa królestwa hellenistyczne walczyły nieustannie o kontrolę nad terytorium leżącym między Egiptem a Syrią. Słonie były ważną częścią tych wrogich armii. Ptolemeusze rozpoczęli od stada indyjskich słoni, ale nie mogąc uzyskać zastępców, próbowali zamiast tego wyszkolić afrykańskie słonie. Okazały się one niezadowalające, ponieważ były to mniejsze słonie rodzime w Afryce Północnej. W konfrontacji między dwoma rodzajami słonia indyjskie bestie z Seleucydów miały przewagę.

Pyrrus (koniec III wieku pne)

Pirr z Epiru był jednym z największych generałów w jego wieku - był we krwi - w końcu był drugim kuzynem Aleksandra Wielkiego. Został królem Epiru i Macedonii i poprowadził wojska przeciwko Rzymianom w poparciu dla greckich miast południowych Włoch (znanych jako Magna Graecia). Zwycięstwa, które wygrał podczas tej kampanii, zostały osiągnięte przy takich kosztach dla jego własnej armii, termin „zwycięstwo pyrrusowe” przeszedł do powszechnego użycia, by opisać zwycięstwo prawie tak samo wyniszczające dla zwycięzców jak przegrani.

Armia Epirote jest typowa dla zachodnich następców, ponieważ opiera się na falangi uzbrojonej w szczupaki wspieranej przez lżejszą piechotę i kawalerię. Reprezentowaliśmy kawalerię macedońską i epirotyczną jako uzbrojoną w lekkie włócznie, co wydaje się bardziej zgodne z ogólną skutecznością greckiej kawalerii po dniach Aleksandra. Odsetek szczupaków w armiach Pyrrhus spadł w kolejnych bitwach.

Skrzynia armii następcy zawiera:

• 100 plastikowych falangitów
• 8 metalowa kawaleria towarzysza
• 1 metal i żywica Następcy wojny słoń
• 3 Arkusze kalkomanii z osłonką z fangangitu i podstawy z tworzywa sztucznego